movie info: XVID 624x352 23.976fps 700.0 MB SubEdit b.4060 (http://subedit.com.pl)/
Napisy do wersji: Cloverfield. DVDRip. XviD-DiAMOND
Synchro by falcon1984
- Napisy ze słuchu: Rarehare --
MINISTERSTWO OBRONY
Dokument #USGX-8810-B467 Nagranie z karty SD.
Dokumentacja operacji Projekt: Monster.
Kamera znaleziona w miejscu "US-447". Kiedyś znanym jako "Central Park".
27. kwietnia.
6:42 rano
Mieszkanie ojca Beth.
Jest za miastem.
I dlatego to jest już dobry dzień.
Beth?
- Rob, co robisz? - Nic.
Nic.
Jaka wstydliwa.
Nie chcę zobaczyć się w Internecie.
Bez obaw.
Mam inne zainteresowania.
Jakie?
Ciebie.
Było blisko.
Zaczynam się bać.
Nigdy tam nie byłam.
Nigdy nie byłaś w Conney Island?
- Nie. - Jak mogłaś tam nie być?
Po prostu nie byłam.
Tam jest fantastycznie. Zabiorę cię.
Ale się podnieciłeś!
Co robisz?
- Ok, tylko nie pokazuj mojej klaty. - Nikogo oprócz mnie ona nie interesuje.
Nie byłaś nigdy na meskieklaty. com, prawda?
- Co jeszcze? - Co, co jeszcze?
Poza watą cukrową w wesołym miasteczku. Co jeszcze dzisiaj robimy?
Czy to jest włączone? - Uważaj! - To nie moja kamera. Nie wiem gdzie jest zoom.
Dobra, chyba znalazłem. Świeci się lampka?
Świetnie. Będziemy mieć nagranie, jak cię ktoś potrąca.
To miało być śmieszne? Ha, ha...
O której to ma się rozpocząć?
Za parę godzin. Musimy się pośpieszyć.
- Gdzie idziemy? - Zaraz za rogiem, do sklepu.
Chcę żebyś nagrał na kamerę kilka słów od wszystkich, jak na weselu.
Po co? To nie wesele.
Wiem, że nie. Powiedziałam przecież, że "jak na weselu".
Ale wciąż nie wiem dlaczego ja mam to robić. Nie wiem nawet, czy to działa...
27. kwietnia, 11:14.
- Tak się stanie. - Nie, nie jestem!
- Oczywiście, że jesteś. - Nie masz postaw!
22 maja 18:45 Mam pytanie.
Widzisz mnie przez wizjer?
- Tak. - A widzisz mnie niosącą te torby aż do domu?
- Dobrze sobie radzisz. - Poćwicz robienie dwóch rzeczy naraz.
Dobre! To było dobre!
- Nie chcę tego robić. - To dla twojego brata. - Ale to jest gówniana robota. - Nie jest.
Jest! Nie zamierzam tego robić!
Jason! Planowałam to od 2 tygodni.
Dobrze, ok, zrobię to.
Naprawdę ją wkurzyłem.
Hej, tylko żartowałem. Hej!
Hud!
Hud, mam dla ciebie robotę.
- Mam już co robić. - Widzę, ale to coś ważniejszego.
Wiesz jak na weselach ludzie pozdrawiają parę do kamery?
Nie...
Po prostu weź kamerę...
i filmuj ludzi na imprezie życzących Robowi powodzenia.
No nie wiem, to duża odpowiedzialność...
Marlena też tu będzie.
- Przyjdzie? - Tak, więc weź to.
Pogadasz z nią i innymi. To dla Roba.
- Wypróbuję to. - Dobra.
- Gotowy? - Tak.
Rob, nie wiem co powiedzieć, brachu.
Powodzenia w Japonii. Bardzo cię kocham...
i jestem z ciebie dumny.
- Tyle. - To wszystko?
To wystarczy? - Tak.
Właściwie to nawet fajne.
- Baw się dobrze. - Dzięki, stary.
- Hej, ludzie. - Hej.
Bon voyage. Czy jak to tam się mówi po japońsku?
- Sajonara? - Tak, "sajonara".
- Hud, co robisz? - Filmuję imprezę.
Jason miał to robić.
Tak... ale poprosił mnie, żebym ja to zrobił.
Dobrze mi idzie.
Przykładasz się? Bo to naprawdę ważne.
Jasne, naprawdę się staram.
- Obiecujesz? - Tak, chcesz sprawdzić?
- Ok. - Nagram cię teraz.
Ok.
Tylko postaraj się, bo nie zobaczysz go przez długi czas.
Ok, załapałam.
Robercie Hawkins...
nie mogę uwierzyć, że wyjeżdżasz i sama będę musiała opiekować się twoim bratem.
Hej, powoli. Stoję tuż obok.
Jason, nie przeszkadzaj.
I wiem, że oficjalnie nie jesteśmy rodziną. Jeszcze.
Spokojnie, wytnę go później.
Ale jesteśmy dla siebie jak brat i siostra.
Więc lepiej dzwoń do nas.
Stać cię na to.
Hud!
Wybacz.. to było dobre.
Bardzo dobre.
Nie zwracałeś uwagi...
Dobra, jedziemy z tym.
Zrobisz to, stary.
Zrobisz.
- Co tam, stary? - Hej, Co tam?
Hej, Marlena?
- Co tam? - Cześć.
Wiedziałaś, że chodzę po imprezie...
Wiesz, że Rob wyjeżdża?
- Tak. - To jego impreza pożegnalna.
Super. Więc wiesz... nagrywam, co ludzie do niego mówią...
Nie, dzięki. Ledwie znam Roba. Przyszłam tylko do Lily.
Więc to byłoby trochę dziwne.
Nie szkodzi. Muszę nagrać wszystkich.
Wiesz, jak ludzie pozdrawiają parę młodą na weselu?
Wiem o co chodzi, ale po prostu nie chcę tego robić.
Ok, powiedz, chociaż kilka słów.
Ok. Witaj Rob...
Marlena, spotkaliśmy się może z 3, góra 4 razy
i za każdym razem byłam pijana, więc nie wiem co powiedzieć.
Ale zdobyłeś świetną robotę. Prezes, czy ktoś.
Wiceprezes.
I tak świetnie.
Więc powodzenia,
a my dopilnujemy spraw w Nowym Jorku do twojego powrotu.
- Genialnie. Dobrze powiedziane. - Tak?
Może nagramy coś jeszcze? Jeśli będziesz chciała.
Masz może wizytówkę, albo coś? Moja firma kręci jakieś reklamy.
A tak, ale ja nie jestem zawodowcem.
- Co? - Nie jestem zawodowcem.
- Jestem Hud. - Hug?
Nie... Hud, kumpel Roba i Lily.
Spotkaliśmy się już kilka razy.
Kamera zasłania twoją twarz, dlatego cię nie poznałam.
- A tak. - Co tam?
- Dobrze znowu cię widzieć. - Nawzajem.
- Co u ciebie? - Właściwie to idę teraz coś zjeść,
także powodzenia z tym...
Hej, może mógłbym pracować dla twojej agencji!
Jest na schodach.
Przygotujcie się!
Czy ktoś może ściszyć muzykę?
Niespodzianka!
Nie! Nie! Nie!
- Jak wam się to udało? - Łatwo. Jesteś strasznie naiwny.
Co słychać?
Przemowa! Przemowa!
Wow, to dopiero zaskoczenie.
Jak widać.
Ale to bardzo słodkie, więc dziękuję.
- Lily? - Wszyscy pomagali.
A więc dzięki wszystkim.
To wiele dla mnie znaczy.
To tyle.
- Hej, stary. - Zaskoczony, co?
- Właściwie to ani trochę. - Nie?
To jakbyś opisał swoje emocje?
Właściwie jestem lekko znudzony.
Nie, nie jesteś.
Żartuję, stary, to było super.
Co robisz z tą kamerą?
Nagrywam całą imprezę, żebyś mógł wziąć kasetę z niej do Japonii.
I będę oglądał ją codziennie w nocy?
- Jason mi kazał. No jasne. - Ok.
Hej, Beth też tu będzie?
Myślę, że tak. Lily musiała ją zaprosić.
Dlaczego by nie?
Jak my przetrwamy bez Roba? Przecież on jest jak szef.
Tak, wiem.
- Rob, jak my bez ciebie przetrwamy? - Nie wiem, jestem waszym szefem.
- Mnie tu nie ma. - Hej. - Ja tylko nagrywam.
To było największym problemem.
Powiedział "My fair lady".
Kocham ten film.
- To było takie... - Serio?
To cudownie. Ale podziałało, prawda?
Beth. Hej!
Udało ci się.
Dobre, dobre. Baw się dobrze
Pójdę się przywitać.
- Co to za chłopak? - Zaraz to sprawdzę.
Nagrywam.
- Dzięki. - Przegapiłam niespodziankę, przepraszam. Nie szkodzi.
Jest ok.
Rob, to jest Travis. - Hej. Dużo o tobie słyszałem.
- Gratulacje. - Dzięki. - Wiceprezes, to jest coś.
Tak, dzięki.
- Możemy? - Jasne.
Hej, nagrywam całą imprezę.
Bawcie się dobrze.
Dzięki, że przyszliście.
Czy oni są parą?
Wszystko ok, stary?
Tak, w porządku.
- Bo wiesz... - Czy to moja kamera?
- Nie wiem, twój brat mi ją dał. - Zmieniłeś kasetę?
Miałem swoją w środku.
Nie wiem...
Kolejki górskie są fajne, ale za spokojne...
Kaseta jest w środku. O co chodzi? Co na niej było?
Rob?
Nie ważne. Głupstwa.
Na pewno wszystko ok? Bo wyglądasz jakoś dziwnie.
Trzymaj. O tak, to lubię!
Przepraszam.
- Hej, Beth! Beth. Beth. Beth.
Nagrywam pożegnania dla Roba. Chcesz coś powiedzieć?
Nie wiem, czy to jest najlepszy moment...
Co z tobą, on wyjeżdża.
Nie wiadomo na jak długo.
Nie chcesz mu nic powiedzieć?
- Mógłbyś przynieść mi drinka? - Jasne.
Super, dzięki.
- Tutaj? - Nie, chodźmy do kuchni.
Możesz mówić.
Rob...
Nie chciałam tego mówić do kamery...
...ale wiedz, jak szczęśliwa jestem z twojego sukcesu,
bo wiem jak ciężko na niego pracowałeś i ile dla ciebie znaczy.
Będę za tobą tęsknić.
Mogę ci ją zabrać na chwilę?
Jason, coś dziwnego dzieje się pomiędzy Robem i Beth.
- Poważnie! - Są na zewnątrz. - Nie teraz.
- Nawet nie zadzwoniłeś! - Przychodzisz z jakimś kolesiem na moją imprezę?!
Nie odzywałeś się od tygodni!
- Hud! Daj spokój! - Wybaczcie.
Ok, ja to załatwię. Ale ja nagrywam.
Nie to. Lily, wiesz o co poszło?
- Jeśli wiesz, powinnaś mi powiedzieć. - Nie! - Muszę wiedzieć!
Ona mnie wyprowadziła.
Dobra, dowiemy się.
Lily jest w kuchni.
- Lily, chcesz nam coś powiedzieć? - Nie. - Hud, jesteś geniuszem.
- Zadałem ci pytanie. - Nie ma o czym mówić.
- Jeśli coś wiesz musisz nam powiedzieć. - Ale nie wiem. - Znam cię.
- Dobrze, ale nie do kamery. - To nie problem. Załatwione.
Rob i Beth przespali się ze sobą. Beth zabroniła mi mówić.
Żartujesz? Przespali się ze sobą i nic mi nie powiedziałaś? - Ani mi?
Dlaczego miała bym to zrobić?
Hej, nie pytajcie skąd wiem, ale Rob i Beth spali ze sobą.
- Wiedziałem. - Żartujesz? - Nie, to prawda.
Marlena, wiesz, że Rob i Beth uprawiali seks?
- Nie. - Tak, czy to nie szalone?
Może to był prezent pożegnalny.
Tak... mieliśmy kupić mu prezenty?
- Spali ze sobą. Wiem to od Lily. - Nie nabieram was.
Powodzenia w Japonii.
Powodzenia w nocy, Travis.
Hej, stary. Wszystko w porządku?
Nie teraz, Hud. Daj mu odpocząć.
- Powinniśmy z nim pogadać. - Nie.
Ja mógłbym to zrobić.
Stary, rozpowiedziałeś już to wszystkim!
Dajcie mu się uspokoić.
Wszystko jest ok, zaufaj mi.
Nie, nie jest. Jesteście jego bratem i kumplem. Zróbcie coś.
Jak chcesz to załatwić? Kto będzie mówił?
Ty nie będziesz nic mówił.
Ok, super.
Musimy pogadać.
Nie wiesz o czym mówisz. - Więc powiedz mi.
- To była jedna noc. - Byliście przyjaciółmi, a ty ją olałeś.
- Nie olałem jej! - To czemu nie dzwoniłeś? - Wyjeżdżam!
Co mam niby teraz zrobić?
- Nie wiem stary. Wyglądała na zranioną. - Nie jesteśmy razem!
Lepiej byśmy zostali przyjaciółmi. Ona jest dla ciebie za dobra, Rob.
To fakt. To czysta nauka.
Ona jest jak z innej planety. Piękna, urocza.
A ty, kocham cię, ale jesteś nieudacznikiem.
I wyjazd do Japonii tego nie zmieni. Ona szaleje za tobą, brachu.
A ty za nią, więc sprowadź ją z powrotem. - To nie jest takie proste.
To jest proste. - Dawaj, nie bój się.
Zapomnij o wszystkim i trzymaj z ludźmi, na których ci zależy.
Boże! Co to, do cholery, było?
Ale się wystraszyłem.
Trzęsienie ziemi?
- Wszyscy cali? - Co to było?
- To było straszne. - Widziałaś coś?
Hej, Marlena! Marlena, jesteś cała?
Uważajcie!
- Dobra. - To było jak bomba.
Dobra, jest, jest, jest.
Bądźcie cicho, dobra?
- Ale teraz, około... - Cicho, cicho.
- ... 15 minut po wiadomości... - Ludzie! Cicho.
...o możliwym trzęsieniu ziemi w dolnym Manhattan.
W nowojorski porcie wywrócił się statek do przewozu ropy.
Stało się to niedaleko Statuy Wolności.
To naprawdę blisko.
Nie mamy danych, czy... - Naprawdę blisko.
Fakt. Myślicie, że widać coś z dachu?
- Nie wiem. Może. - Idziemy?
Zobaczymy, czy widać coś z dachu.
Co o tym myślicie? Może to atak terrorystyczny?
To jakiś obłęd.
Wszystko się trzęsło. Jak przy trzęsieniu.
- Tak, oglądaliśmy wiadomości. - Wszystkie światła zgasły?
- Może wysadzili pociąg. - Albo kilka.
- Kilka zostało. - Co się dzieje?
Może powinieneś opuścić miasto trochę wcześniej, co?
Zamknij się.
Mój Boże!
Nie, nie, nie.
Biegiem, biegiem!
Hud. Ruszaj się. Hud!
Nikt nie został? Jesteście cali? Czy ktoś widział Jasona?
O Mój Boże!
Uciekajmy stąd!
- Przepraszam. - Gdzie byłeś?
Widzieliście to? Widzieliście?
Widzieliście to?!
Na ziemię! Szybko!
Widzieliście?
Tam wciąż są ludzie!
Rob! Widziałem to!
Widziałem to! To coś żywego!
Oddala się.
Jason, co robisz? Gdzie ty idziesz?
- Nie oddalaj się. - Jason nie!
Zaczekajcie tu.
Rob, gdzie on idzie?
Jesteś cała? Chodź, usiądź.
Szedłem tamtą ulicą.
O tym mówię. To przeszło nad moją głową.
- Co? - Ten dźwięk.
Mówiłeś, że coś widziałeś? Co to było?
- Mówiłeś, że to było żywe? Co to było? - Kogo obchodzi co...
Nie wiem, stary. Nagrywałem, mogę ci pokazać.
Hej! Mam to coś na taśmie!
Moment, dajcie mi przewinąć.
To dla ciebie wielka szansa.
Tak, ale nie znam języka.
Daj spokój. Nie jest chyba taki trudny?
To japoński. Japoński jest trudny.
- Będzie dobrze. - Naprawdę powinienem jechać?
Mój Boże. To bez sensu.
Widzieliście to? Jest gigantyczne!
To było jak... Widzieliście to?
- Nie krzyczę na ciebie, dobra? - Krzyczysz!
Hej, dajcie spokój! Uspokójcie się!
Zamknijcie się! Nie wiemy co to, ale to wciąż tu jest.
Więc wynośmy się z Manhattanu.
Natychmiast.
Idźmy w kierunku Mostu Brooklyn'skiego.
- To rzut kamieniem do Delancey. - Idżmy do Williamsburga.
Wiesz, jak to daleko? Brooklyn jest tuż obok.
- Co się dzieje? - Myślimy jak się stąd wydostać. Co z nią?
Ok. Marlena, wstawaj, musimy iść.
To pożerało ludzi.
Działają wam telefony? Hud?
Cholera, zostawiłem go w mieszkaniu.
- Nie mam zasięgu. - Ty też?
Hud, szybciej.
- Co to było? - Musicie iść.
Idźcie!
Na moście będziemy już bezpieczni.
Trzymasz się? Jak ona się czuje?
W porządku. Będzie dobrze.
Marlena, widziałaś to. Co to jest? Nie teraz, Hud.
Nie zatrzymujcie się.
Idźcie w kierunku południowego Brooklynu.
Powtarzam, nie zatrzymujcie się.
Dalsze instrukcje po drugiej stronie mostu...
Przejdźcie przez most. Poruszajcie się szybko.
- Ciągle kręcisz? - Tak, ludzie będą chcieli jak to się stało.
Opowiesz im.
Będą chcieli to zobaczyć. To może być ważne.
Halo?! Beth! Beth!
Nie mogłem się dodzwonić! Jesteś cała?
Hej! Zaczekajcie!
Jest straszny hałas, możesz mowić głośniej?
Rob rozmawia z Beth! Jason, zaczekaj!
Posłuchaj mnie, musisz się uspokoić.
Gdzie jesteś?
Jak to nie możesz się ruszyć?
- Jason! - Widzisz coś?
Nie, nie mogę się tam przedostać!
Nie mogę... Nic nie widzę!
Widzisz to?!
Jason! Uważaj!
- Nie, nie! Boże! Nie, Jason! Jason! - Lily, chodź!
Szybciej!
Lily. Lily, czekaj. Posłuchaj mnie.
Co się stało?
- Nie wiem. - Pojawiło się z nikąd!
A on tam był i nie żyje!
Stary, tak mi przykro z powodu twojego brata.
Naprawdę.
Wszystko w porządku? Rob?
O cholera...
Rob, musimy stąd zwiewać.
Musimy iść dalej, stary.
Musimy zwiewać. Tu nie jest bezpiecznie.
W kierunku Tunelu Lincoln, nie wiem.
Ale musimy stąd spadać.
Tu nie jest bezpiecznie.
Co robimy?
- Padła mi bateria. - Posłuchaj, musimy uciekać.
Gdzie on biegnie?!
O Boże. Biegnę za nim.
Nie dam rady ciągle biec. Rob!
Hej, Rob! Ten sklep jest już zamknięty.
Most, który był zapełniony ludźmi
- zawalił się. - Cholera.
Nie mamy informacji o rannych, ale...
Boże.
Kontynuujemy wiadomości z dolnego Manhattanu.
Odbieramy niesamowite zdjęcia.
Dla tych, którzy dopiero dołączyli,
dolny Manhattan znajduje się w stanie pełnego zagrożenia.
To jest obowiązkowa ewakuacja.
Kierować się na południe.
Wychodźcie z miasta w grupach.
To jest obowiązkowa ewakuacja! Wszyscy muszą opuścić ten teren.
Hej, musimy natychmiast uciekać, bo sytuacja jest nieciekawa.
Rob, tam jest coś dziwnego.
Możesz powiedzieć nam jak wygląda sytuacja?
Wojsko nie pozwala nam się zbliżyć,
ale z tego, co widzimy, ma miejsce pełna mobilizacja
odziałów i sprzętu,
Próbują oni wydostać stąd wszystkich.
By być szczerym, Tom, wiem tyle co ty.
Wydaje się, że coś się z tego wydostaje..
Ulice są pokryte gruzem.
Wygląda jakby coś z tego wypadało, prawda?
Tak. To prawda.
To jest wszędzie.
- Mój Boże. - Czymkolwiek są, żyją.
- Mój Boże! One są... - Donna!
- Już tutaj są! - Cholera.
- Donna, jesteś tam? - Hej!
Co ty robisz? Musimy uciekać!
Rob, musimy uciekać. Wojsko prowadzi ewakuację.
Rob, posłuchaj!
Musimy spadać. Najwyższy czas opuścić sklep z elektroniką.
Przestańcie!
Aby odsłuchać wiadomość...
Rob! Rob! Nie mogę... Boże! Nie mogę się ruszyć.
Zawaliło się. Moja mieszkanie... Cała ściana zawaliła się na mnie!
Krwawię! Krwawię. Nie mogę się ruszyć.
Mój Boże.
Pomóż mi, Rob.
Aby skasować wiadomość...
Rob, zaczekaj!
Dostałem twoją wiadomość i już do ciebie idę.
Rob, musisz to przemyśleć.
Midtown jest tam. Zgadnij co jeszcze tam jest?
Jakieś wielkie, straszne gówno.
Hej, nie będziemy iść w kierunku tego czegoś.
Nie, nie będziemy. Tam jest wojsko. Będziecie bezpieczni.
Wybaczcie, ale muszę iść.
Rob, posłuchaj!
To co robisz jest bardzo niekomfortowe dla nas wszystkich.
Nie zwariowałem, wiem co robię.
Nie zmienię zdania, więc zawróćcie. - Idziemy z tobą.
- Idę z tobą. - Nie musisz tego robić.
- Ale chcę. Idę. - Nie słyszeliście jej wiadomości?
Nawet jeśli tam dotrzemy możliwe,
- że ona już... - Zamknij się.
- To szaleństwo. - Rob!
To nie jest dobry pomysł.
Przepraszam, nie rozumiem cię.
Hej, zaczekajcie!
Próbowałeś dzwonić pod 911, czy ktoś inny nie może tam pójść?
- Co z policją, strażą pożarną? - Nie mogłem się dodzwonić.
- Hud! Pobiegniemy tam! - Nie słyszę cię!
- Metro! - Co? Co?
- O cholera! O kurwa! - Szyciej! Szybciej!
Pojebało was!
Hud! Hud!
Żyjesz, stary?
Tak, w porządku.
Co to było, do cholery?
Możemy przejść... Możemy przejść drugą platformę,
i zobaczyć, czy druga strona ulicy...
Rob, druga strona ulicy wygląda dokładnie tak samo jak ta!
Poczekamy aż się uspokoi i wtedy wykorzystamy okazję!
Rob, tam jest strasznie! Nic się nie uspokoi!
Posłuchaj mnie, jestem z tobą, naprawdę.
Po prostu posłuchaj co tam się dzieje.
Musimy to przeczekać.
Rob, kto to?
Cześć mamo.
Wszystko w porządku. Jesteśmy ewakuowani, więc nie martw się.
Posłuchaj, staraliśmy się wydostać przez most brooklynski...
i byliśmy tam, kiedy się zawalił.
Jason nie żyje.
Nie wiem, co mu powiedzieć...
Czuję, że powinienem,
ale nie wiem co.
Nie powinnam tu być.
Nie musiałaś. Mogłaś się ewakuować.
Miałaś spotkać się z przyjaciółmi, czy coś, tak?
Tak.
Przykro mi.
- To nie jest zły pomysł. - Po prostu iść.
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Nie sądzę, żeby metro jeździło, stary.
- Ale możemy iść, widzisz? - Tak.
Beth mieszka tu, w Columbus Circle.
Możemy pójść do Lexington, a potem
- do Central Park South. - Chcesz iść przez tunel?
Lepsze to, niż zostać tutaj.
Wybieram tunel.
- Nic nie widzę. - Zaczynam się bać.
Powinna być jakaś lampka w kamerze. Pokaż.
Ocean jest wielki.
Kilka lat temu znaleźli rybę przy Madagaskarze. Wymarłą od wieków.
Żyło tam te wszystkie lata i nikt o tym nie wiedział?
Jasne, ukryte w głebinach lub rowie.
To tylko teoria.
Na razie wiemy, że jest jak z innej planety i przyleciało nagle.
- Jak Superman? - Tak, dokładnie.
Zaczekaj, wiesz kto jest Supermanem?
A ty?
Może znasz też Garfielda?
Wielu ludzi myli jego planetę pochodzenia.
Ostatnimi słowami, jakie powiedziałem były "Powodzenia w nocy, Travis".
Wie, że nie miałeś tego na myśli.
Też myślę nad rzeczami, które powiedziałam Jason'owi.
- To co innego. - Czemu? - Jason wiedział, że go kochasz.
Hej słyszeliście o tej aferze z przed kilku lat?
Kiedy jakiś gość podpalał bezdomnych w tunelach?
Chryste, to chyba nie najlepszy temat do rozmów w tej chwili.
Fakt.
Po prostu strasznie by było to teraz zobaczyć. Tylko mówię.
Przepraszam.
Co to było?
Idźmy dalej.
Cholera! O Boże, to jest ohydne.
Obrzydlistwo.
Wszystkie biegną w jednym kierunku.
- Jakby uciekały. - Przed czym?
Daleko jeszcze?
Nie wiem, wyjdziemy na najbliższej stacji.
Słyszeliście?
Co tam jest?
Nic nie widzę. A wy?
Możesz być cicho przez chwilę?
- Czy ta kamera ma tryb nocny? - Co?
Tutaj.
- Co? - Wiejemy!
Biegniemy! Szybciej!
Czekajcie.
Boże! Pomocy! Pomóżcie mi!
Marlena! Tutaj!
Dalej. Chodźmy! Biegiem! Biegiem!
Hud!
...to tu. - Nie tak to sobie wyobrażałam...
Jesteś cała? Ty mi powiedz.
Jak to wygląda? Jakby bardzo bolało.
Nie jestem już atrakcyjna?
Przemyj tym ranę.
Ugryzł cię? Nie, mnie nie.
Pojawiły się znikąd.
Czemu mnie nie pogryzły?
Może cię polubiły. Tak, zrobią mnie królową.
Dzięki, że mi tam pomogłaś.
Myślałeś, że nie mogłabym zrobić czegoś takiego?
Nie. Wiedziałem, że stać cię na to.
Po prostu cieszę się, że to zrobiłaś.
Gdyby nie to, już bym nie żył.
Z Marleną jest naprawdę źle.
Możemy poczekać tutaj i mieć nadzieję, że nie wyważą drzwi.
Jaka jest inna możliwość?
Możemy zobaczyć co tam jest, może inny tunel...
Koniec z tunelami.
Więc, nie wiem, możemy zobaczyć, co jest na powierzchni.
Dla jasności mamy do wyboru:
umrzeć tutaj, umrzeć w tunelach
lub umrzeć na ulicy.
- Coś takiego.
Nie wiemy nawet, gdzie jesteśmy.
Więc chodźmy się rozejrzeć.
Spróbujemy się odnaleźć.
Możesz chodzić?
Jesteśmy na 59.
To dziwne.
Marlena? - Co się dzieje? - Wszystko ok?
Kręci mi się w głowie.
Chcesz odpocząć chwilę?
Nie, w porządku. Ona potrzebuje lekarza!
- Możemy odpocząć. - Nie ma potrzeby...
- Ilu was jest? - Tylko my.
Mamy 4 ludzi, sir.
Idziemy!
- Szybciej! - Ok, ok.
Przepraszam, proszę pana, nasza przyjaciółka jest uwięziona w Columbia’s Circle.
Nie chciałbyś teraz tam być.
Hej, wiecie już co to jest?
Nie, ale cokolwiek to jest - wygrywa.
- Co się dzieje? - Kolejna pogryziona.
Nie patrzcie na to. Wstrętne.
Proszę, nie możemy tu zostać.
Mamy dwie F-18
w drodze z Selfridge. 4 kolejne się zbroją,
- będą za 30 minut. - Przyjąłem.
Słuchajcie. Wyciągajcie i pakujcie.
- Gdzie ich znaleźliście? - Byli w tunelu.
Przyszliśmy tu aż ze Spring Street.
Przygotuj ich do transportu i wsadź do helikoptera.
- Tak jest. Ruszajcie się. - Nie. Chwila.
Moja przyjaciółka jest ranna. Musimy po nią iść.
- Nie możemy wam pomóc. - Nie, proszę!
Wyłącz tą kamerę.
Próbowaliśmy się do niej dostać.
Nie mogę narażać powodzenia operacji i moich ludzi.
- Nie macie pojęcia, co tam jest. - Nie obchodzi mnie to. Ona umiera.
Nie mogę nic zrobić.
Ona umiera i to przeze mnie.
Była dzisiaj ze mną, a ja pozwoliłem jej odejść.
Rozumiem was, ale my do niej pójdziemy.
I jeśli chcecie nas zatrzymać, będziecie musieli mnie zastrzelić.
Nie czuję się za dobrze...
- Pogryziona! Mamy pogryzioną! - Marlena.
Chwila! Gdzie ją zabieracie?!
Marlena! Co robicie?!
- Marlena! - Poczekajcie!
Nie możemy już nic zrobić.
Nie możemy!
To koniec.
- Rogers, możesz odejść. - Na pewno?
Zabiorę ich do helikoptera.
Idziemy.
Chodźcie. Nie powinienem tego robić.
Dalej, ruszajcie się.
Posłuchajcie mnie.
Ta dziewczyna jest w Columbia's Circle?
Tak.
Jeśli chcecie tam iść, nie będę was zatrzymywał.
Ale wiedzcie, że rząd rozważa zbombardowanie całej okolicy.
- Całego centrum? - Całego Manhattanu.
Dalej.
Spróbujemy jeszcze raz go zabić.
Jeśli to nie pomoże wysadzą całe to cholerne miasto.
Twój zegarek ciągle działa? Tak.
Dochodzi 4.30.
Ewakuacja zakończy się o 0600.
Jeśli uratujecie ją musicie zdążyć na tą godzinę.
- Dzięki. - Powodzenia.
Idźcie, idźcie.
- To jest jakiś koszmar. - Nie wiemy nawet, co oni jej zrobili.
Widzieliście?
Jej oczy zaczęły krwawić. Jej rana też.
I nie przestawała krwawić.
- Hud, w porządku? - Tak, tak.
Nie chcę być niemiły, ale mamy mało czasu.
Więc może zostaniecie tutaj, a ja pójdę.
Dobrze?
- Przepraszam, ale... - Nie, idziemy z tobą.
- Na pewno? - Tak stary, musimy to zrobić.
Chodźmy! Szybciej!
To jej budynek, prawda?
Tak?
- Powiedz, że nie. - Tak, to jej.
- Zapewne nie mieszka na parterze? - Nie, na 39 piętrze.
Jak mamy się tam dostać?
Wejdziemy do środka i się zastanowimy.
Nie wiem czy dam radę.
Może uda nam się wejść na dach przez ten drugi budynek.
I wtedy możemy zejść i poszukać jej mieszkania.
Nie. Nie! Zapomnijcie! To zły pomysł.
To zły pomysł! Cofam to!
Nigdy mnie nie słuchają. A teraz oczywiście musieli posłuchać.
Świetnie.
Co się dzieje?
Nie działa?
Chodźmy po schodach.
Hej, widzieliście ich twarze, kiedy spytałem co to było?
Nie mają pojęcia.
- Chyba, że sami w tym siedzą. - Chryste, Hud.
Nie czytam gazet.
Może to nasz rząd to stworzył.
Może to był wypadek.
- Czy to ma teraz znaczenie? - Tak.
Ma, bo muszę o czymś gadać.
Bo inaczej narobię w gacie na tych schodach.
Przepraszam.
Chwila.
Słyszycie to?
Tak. Chyba jesteśmy blisko.
Sprawdzę to piętro.
Zostały jeszcze z 2 piętra.
To musi być to piętro.
Chyba nikogo tu nie ma.
- Chryste! - Mój Boże!
Ok, możemy to zrobić. Uda nam się.
- Prosta droga. Lily? - No nie wiem...
Zobacz, łatwizna. Użyjemy tych poręczy i rur.
- Pójdę pierwszy. - Uważaj na siebie.
Nakręcę to.
Chodź, zostaw tą kamerę.
Jeśli to ostatnie co widzicie, to znaczy, że umarłem.
Dobra!
Uważaj! Cholera...
Już prawie, chodź.
Beth! Beth!
- Dasz radę? - Pomóc ci?
Pomóc ci?
O mój Boże! Cholera.
O mój Boże!
Słyszysz mnie? Beth.
Hej.
- Naprawdę tu jesteś? - Tak, jestem.
Wróciłeś po mnie.
Oczywiście.
Przepraszam, że to tyle trwało.
Nie szkodzi.
Ok, ok. Wyciągniemy cię stąd.
Hud, zostaw tą kamerę i pomóż mi!
Musimy ją podnieść w tym samym momencie.
- Gotowi? - Nie, proszę nie!
Już dobrze. Usiądź.
Wszystko będzie dobrze.
Wiem, że to boli.
Co to jest?!
To coś strasznego. Musimy iść.
Ok, trzymam cię.
Będzie dobrze. Wszystko będzie dobrze, słyszysz?
Trzymaj się mnie. Wyjdziesz z tego.
Wyjdziesz z tego, rozumiesz? Będzie dobrze.
- Trzymaj się mnie. - Mój Boże.
O cholera. To jest nieprawdopodobne.
W porządku? Nie patrz w dół.
- Nie mogę. - Będzie dobrze.
Szybciej, szybciej!
Na drugą stronę, nie zatrzymujcie się!
Matko Boska! Widzieliście?
Biegiem! Biegiem! Szybciej!
Biegiem!
Co to jest, do cholery? Coś innego, ale i tak straszne.
Rob, o której jest ostatni helikopter? 0600.
- Czyli? - O 6.00.
Aha, wiedziałem.
Czekajcie!
- Zabierzcie nas stąd! - Ok, za mną!
Głowy nisko!
Wy polecicie następnym. Odsuńcie się!
Będziemy zaraz za tobą, ok? Czekaj na nas!
Będzie dobrze. Będzie dobrze, słyszysz?
Jezu Chryste!
Dziękuję.
Zaczynają bombardowanie. Zabierz ich stąd jak najdalej!
Hej, widzicie to?!
O Boże. Zobaczcie!
O Boże!
O Boże. Nie trafią nas, prawda?
Trafili go!
Trafili! Dostał!
Cel trafiony. Cel trafiony.
O to chodziło!
O Boże. Gdzie się podział Bóg?! Przepraszam, Boże, przepraszam!
Do wszystkich jednostek. Cel wciąż aktywny.
Rozpoczęcie procedury bombardowania za 10 minut.
Syreny włączą się 2 minuty przed nim.
Jeśli je słyszycie, znajdujecie się w strefie rażenia.
Hud, w porządku?
Chyba tak.
Ręka mi się.. zaklinowała.
- Tu Duncan-Charlie, wracamy do bazy. - Pomóż mi.
- Boże pomóż. - Dobra. Dobra. Dobra.
Wyciągniemy cię stąd, Rob.
Hud, podejdź z drugiej strony.
Musisz go podnieść. Dalej, dalej.
- Dobra, dobra. - Chyba nie mogę się ruszyć.
Możesz. Nie mów tak.
Hud, chwyć go za ręce.
Czekaj, Mam. Trzymam. Trzymam. Dalej, dalej.
Trzymam jego nogi, idź!
Moja noga! Spokojnie, spokojnie.
- Ok, ok, będzie dobrze. - Musicie zatamować krwawienie.
Nie jest dobrze. Nie mogę chodzić.
Możesz chodzić.
Nie rób tego.
Posłuchaj, musimy stąd uciekać.
To miejsce zaraz eksploduje!
Chodźmy tędy. Dalej. Możesz iść. Dobrze.
Chwila.
Co?
- Hud! Hud! - Hud, co robisz?!
Nie żyje.
Wszyscy nie żyją!
Musimy uciekać!
Nie mamy gdzie.
Musimy uciekać. Zbliża się.
Zostaniemy tu. Przeczekamy to.
Znajdą nas.
Zaraz go pokonają. Jeśli poczekamy tu, znajdą nas.
Nie możemy tu zostać.
Tak się boję.
Nazywam się Robert Hawkins.
Jest 6:42, sobota, 23 maja.
Około 7 godzin temu coś zaatakowało miasto.
Nie wiem co.
Jeśli znaleźliście tą taśmę...
...to kiedy oglądacie ją, wiecie już więcej niż ja teraz.
Cokolwiek to jest, zabiło mojego brata
Jasona Hawkinsa, zabiło mojego przyjaciela Huda Platt'a.
Zabiło też Marlenę Diamond.
I wielu, wielu innych.
My rozbiliśmy się w Central Parku i ukrywamy się pod tym mostem.
Wojsko rozpoczęło bombardowanie potwora.
A my jesteśmy w środku tego wszystkiego.
Ok. Gotowa?
Spokojnie.
- Nie wiem co mam mówić. - Po prostu powiedz kim jesteś.
Nazywam się Elizabeth McIntyre.
Nie wiem, czemu to nas spotkało.
Ale chcemy to tu przeczekać.
Rob, przeczekamy to tu.
Spójrz na mnie!
- Kocham cię! - Kocham cię!
Wiem, o czym mówię. Przyznaj to.
Będziesz tęsknić chociaż trochę, prawda?
Zobaczymy.
Zostały 3 sekundy. Chcesz coś powiedzieć?
Ostatnie słowa.
To był świetny dzień.
- Napisy ze słuchu: Rarehare --
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów::. Napisy24. pl
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl